Morgen 21 mei staat er een gesprek gepland met mij en hulpteam.
De manier hoe mijn start op 4 mei is verlopen is nogal rommelig geweest en de dagen erna zijn er dingen voorgevallen die mij echt hebben geraakt en het vertrouwen weg is, ik had een veilige plek maar die is voor mij nu een stuk onveiliger.
Er zijn in een korte tijd heel wat fouten gemaakt, de weg naar mijn hulp traject en tijdens.
Als je ergen in mijn verleden verhalen gaat teruglezen dan zul je lezen dat in de steek gelaten worden of in mijn ogen althans een rode draad is.
Ik ben niet echt zenuwachtig voor morgen alleen voor de uitkomst